ارکان جرم تخریب
برای آن که جرم تخریب محقق گردد، باید سه رکن قانونی، مادی و معنوی در آن وجود داشته باشد. در ادامه این ارکان را با یکدیگر بررسی میکنیم:
قانونگذار تخریب اموال دیگران را در مواد ۶۷۵ تا ۶۷۷ و ماده ۶۸۷ قانون مجازات اسلامی جرم انگاری نموده است. طبق ماده ۶۷۷ قانون مجازات اسلامی هر کس به صورت عمدی به اموال منقول و یا غیرمنقول دیگران آسیب وارد نماید یا آن را تلف نماید، مستحق مجازات خواهد بود. نکته مهم این ماده عمدی بودن فعل مرتکب و عدم تفاوت میان اموال منقول و غیر منقول است. همچنین، هر نوع میزان آسیب نیز مشمول مجازات است.
ماده ۶۷۵ قانون مجازات اسلامی ناظر به آتش زدن عمدی بنا، کشتی هواپیما، کارخانه، انبار، محل سکونت، جنگل و … است. ماده ۶۷۶ نیز در مورد آتش زدن عمدی اموال منقول صحبت کرده است.
ماده ۶۸۷ مربوط به تخریب اموال و تجهیزات و تاسیسات عمومی، نظیر شبکه آب و فاضلاب، شبکه برق، مراکز پست و تلگراف و تلفن انشعابات و … میباشد.
در رکن مادی، فعل فرد مرتکب مهم است. در این حالت قانونگذار نمود ظاهری فعل را بازبینی میکند. یعنی آثار تخریب وجود داشته باشد. عوامل نظیر فعل مرتکب، موضوع جرم تخریب (مال تخریبی) وجود ضرر و آسیب در مال، وسیله ارتکاب جرم و تعلق مال به غیر از مهمترین مسائل موجود در رکن مادی است.
عنصر معنوی تخریب عمدی شامل سوء نیت عام و خاص است. سوء نیت عام به معنای اراده و اختیار و آگاهی و خواست فرد مرتکب نسبت به تخریب عمدی است. سوء نیت خاص به معنای علم فرد مجرم نسبت به ضرری است که به شاکی وارد میآید.