طلاق خلع
طلاق خلع یکی از انواع طلاق بائن است. خلع به معنای کراهت زن از شوهر است. در واقع طلاق خلعی به واسطه کراهت زن از شوهر و عدم ادامه رابطه زناشویی از سمت زن رخ میدهد. براساس قانون مدنی ایران، زن به واسطه کراهتی که از شوهر خود دارد در مقابل مالی که به شوهر میدهد طلاق بگیرد اعم از اینکه مال مزبور عین مهر یا معادل آن و یا بیشتر یا کمتر از مهر باشد .
این کراهت ممکن است ناشی از کراهت زوجه از خلق و خوی زوج داشتن همسر دیگر توسط مرد و وجود نقص یا عیب در شوهر و یا عدم ایفاء زوج به بعضی از حقوق واجبه زن و مانند آن ها باشد.
در طلاق خلع شوهر حق ندارد در زمان عده رجوع کند مگر پس از رجوع زن به فِدیه (عوض).
طلاق مبارات
طلاق مبارات آن است که کراهت از طرفین باشد ولی در این صورت عوض باید زاید بر میزان مهر نباشد این طلاق با طلاق خلع از نظر ماهیت هیچ فرقی ندارد مگر آن که در طلاق مبارات کراهت از طرفین است ولی در خلع کراهت تنها از سوی زوجه است .
به عبارت دیگر در طلاق مبارات هم زوجه و هم زوج از یکدیگر کراهت دارند ولی در طلاق خلعی، تا زمانی زن رجوع به عوض (مثلا مهریه) نکرده باشد و چنانچه رجوع کند طلاق تبدیل به رجعی می شود.